( )

 

αρχικ σελδα

 

 

Οδυσσας Ελτης, «Ο Μικρς Ναυτλος»
,τι μπρεσα ν’ αποχτσω μια ζω απ πρξεις ορατς για λους, επομνως να κερδσω την δια διαφνεια, το χρωστ σ’ να εδος ειδικο θρρους που μου ‘δωκεν η ποηση: ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ, ακμα και ταν ουρανς δεν υπρχει. Δεν παζω με τα λγια. Μιλ για την κνηση που ανακαλπτει κανες να σημεινεται μσα στη Στιγμ ταν καταφρνει να την ανοξει και να της δσει διρκεια.

 

Κοσμς Πολτης, «Στου Χατζηφργου»
 […] Εδες ποτ σου πολιτεα να σηκνεται ψηλ; Δεμνη απ χιλιδες σπγκοι ν’ ανεβανει στα ουρνια; Ε, λοιπν, οτε εδες οτε θα μεταδες να ττοιο θμα. Αρχινοσανε την Καθαρ Δευτρα -τανε ανττι- και συνχεια την κθε Κυριακ και σκλη, σαμε των Βαγιν. Απ του Χατζηφργκου τ’ Αλνι κι απ το κθε δμα κι απ τον κθε ταρλ του κθε μαχαλ της πολιτεας, αμολρανε τσερκνια. Πχτρα ο ουρανς. Τσο, που δε βρσκανε θση τα πουλι. Για τοτο, τα χελιδνια τα φρνανε οι γερανο μονχα τη Μεγαλοβδομδα, για να γιορτσουνε την Πασχαλι μαζ μας.
Ολκερη τη Μεγλη Σαρακοστ, κθε Κυριακ και σκλη, η πολιτεα ταξδευε στον ουραν. Ανβαινε στα ουρνια και τη βλγαγε ο Θες. Δε χραγε το μυαλ σου πς μπραγε να μνει κολλημνη χμω στη γης, στεραπ τσο τρβηγμα στα ψη. Και πως κοιτγαμε λο ψηλ, τα μτια μας γεμζανε ουραν, ανασαναμε ουραν, φαρδανανε τα στρνα μας και κναμε παρα με αγγλοι. δια αγγλοι κι αρχαγγλοι κορονζανε ψηλ. Θα μου πεις, κι εδ, την Καθαρ Δευτρα, βγανουνε κπου εδ γρω κι αμολρουνε τσερκνια. Εδες μως ποτ σου τοτη την πολιτεα ν’ αρμενζει στα ουρνια; χι. Εκε, ολα τανλογαριασμνα με νου και γνση, το κθε σοκκι δεμνο με τον ουραν.
Αυτ εχα να σου πω. τανε θμα να βλπεις ολκερη την πολιτεα ν’ ανεβανει στα ουρνια. Να, για να καταλβεις, ξρεις το εικνισμα, που ο γγελος σηκνει την ταφπετρα, κι ο Χριστς βγανει απ τον τφο κι αναλφτεται στον ουραν, κρατντας μια πασχαλιτικια κκκινη παντιρα; Κτι ττοιο τανε.[…]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2.Γρφω με λγα λγια τι εχε το τραπζι της Καθαρς Δευτρας:



ακροστιχδα του χαρταετο

 

αρχ της σελδας